Tuesday 24/03
De dag begon al goed, vier van de 10 waren goed op tijd terwijl de anderen toekwamen na negen uur. Twee andere hebben hun inkom verlaat tot kwart na /twintig na 9. Ik vond het verschrikkelijk beu dat wij op hen moesten wachten, waarom dan nog de moeite doen om op tijd te komen? We wachten toch tot iedereen er is…
Ik wist dat we vandaag alles moesten voorbereiden voor de eerste project-les-dag op woensdag en het een lange dag ging worden… Inderdaad, het was een zeer lange dag, van 9u tot 21u op de school aanwezig zijn om de eerste les voor te bereiden. Er werden twee groepen gevormd, en de duo’s werden verdeeld over die twee groepen. Ik zat dus niet bij Stefanie in de groep. Misschien was het maar beter ook want er was zowat een soort van ruzie ontstaan en er kwam geen vooruitgang in de lesvoorbereiding. Omdat deze groep de woensdag moest en ik pas de donderdag, moesten we toch blijven tot de ene groep hun voorbereidingen af waren zodat ze eens een test konden doen waarbij wij de leerlingen waren… dat duurde dus tot 21u. Stefan (begeleider) vertelde me dat het maar normaal is van te blijven en de anderen te steunen en dat iedereen morgen ook wel voor ons zal blijven… dat heten ze een goede, samenhangende groep!
Ik ben dan maar,gebleven tot de ene groep klaar was, met het gedacht dat ze morgen ook allemaal blijven tot wij klaar zijn. Ik was zeer moe als ik thuis kwam maar heb nog de kracht gevonden om een powerpointpresentatie te maken zodat we morgen weer niet tot negen uur moeten blijven…

Wednesday 25/03
Iedereen moest er een half uur vroeger zijn, en ook de groep die geen les moest geven. Waarom? Omdat we één groep zijn en niet twee. Oooh.. dus stond ik daar om half 9 aan het lokaal en heb ik de ene groep nog met raad en daad bijgestaan, waarvoor ze me achteraf nog bedankt hebben !
De eerste groep heeft dat goed gedaan, zo lesgegven aan de 16-jarigen. Morgen is het de beurt aan mijn groep… 18-jarigen… Dus dat vraagt een goede voorbereiding! Toen we om vier uur klaar waren met de bespreking van de ene groep, begonnen wij dus verder te werken aan onze les. Om half zes, toen er nog geen test-fase geweest was, wou Stefanie gaan paardrijden omdat ze de les gereserveerd had. Niet iedereen ging hiermee akkoord… 

Thurday 26/03  D-DAY
Vandaag mocht ik lesgeven en dus eens al mijn capaciteiten bovenhalen! Het begon al goed maar, je kent mij ondertussen al, ik praatte nog te rap, maar al rustiger dan anders. Het was een goed spreektempo maar omdat het voor die Duitse leerlingen niet hun moedertaal is, maar in het Engels, was het dus nog te rap. Ik heb ervan genoten om dit project te brengen en te geven! Het was echt een zeer toffe, maar ook vermoeiende dag! Uiteraard hebben we dat die avond uitbundig gevierd met rare foto’s als gevolg! Was zeer tof dat de begeleider naar onze dorm gekomen is! Was een mooie afsluiter.
Enkele foto’s….

Diederiek geeft uitleg over plasma

Here you have a plasmasphere

 

Horen, zien en zwijgen!

Afterparty

Friday 27/03
“Be on time tomorrow” zei hij nog voordat hij donderdagnacht vertrok… Was jammergenoeg niet het geval. We waren een beetje te laat maar hebben dit dan ingehaald met een kortere middagpauze, want opnieuw stond er veel op het programma. Bespreking van de lesdagen, interview met een fysica-leerkracht en een zeer grondig evaluatiegesprek want het onderwerp ‘plasma’ zit erop! Op naar het thema ‘golven’ van Palermo!
Die avond hebben we een filmavond gehouden hier bij ons in de dorm, de begeleider is weer afgekomen met zijn vriendin en ging alles meebrengen. Opeens vroeg hij of we een “steckdose” hadden, zo iets waarmee dat je meerdere stopcontacten op één stopcontact kunt aansluiten. Maar we hadden dat niet en het was vijf voor 8 dus zijn Andrius en ik nog vlug naar de Rewe (lees: gb) gelopen om het daar te gaan kopen. Die was al gesloten, dus zijn we naar de Aldi (lees: aldi) gelopen, maar daar hebben ze dat niet. Dus zijn we maar naar een winkeltje gegaan naast het tankstation en heb ik daar mijn beste Duits bovengehaald. Eerst stonden we te kijken in de winkel en dan hebben we gewacht tot iedereen weg was. “I’m scared” zei Andrius tegen mij, het was gelijk we de winkel gingen overvallen… Toen het bijna aan ons was kwam er een man binnen die we dan natuurlijk voorlieten… toen was het aan ons:
“Entschuldigen sie bitte, ich habe eine frage. Spreche sie English?”
Tot zover mijn Duits, en heb het dan maar in het Engels gevraagd. Toen ze er geen had wees ik naar deze die bovenop de automaten lagen, maar ze had ze zelf nog nodig. Toen we weer buiten liepen wou ik niet met lege handen terugkomen en heb dan maar in een appartement aangebeld en hetzelfde gevraagd. We kregen er één mee maar moesten die wel terugbrengen de zaterdag. De film van de avond was ‘Yes man’ en tijdens de film kreeg ik bezoek van Kim en Kristof, die waren klaar voor een weekendje Duitsland!

Woensdag 18 maart
De voorlaatste Duitse les, hoewel ik het liever niet vraag, heb ik toch geleerd hoe ik de rekening moet vragen in het Duits. De woensdagmiddag hebben we onze antwoorden op de vragen voorgesteld, iedereen had vragen over zijn antwoorden (over de plasma-bol) wat leidde tot meer vragen waarvoor we geen oplossingen kregen. We hadden een soort van ‘vervanging’ die dag, omwille van het congres dat toen plaatsvond in Bochum. Nu moet het net lukken dat die avond een lezing plaatsvond over plasma, reden genoeg om deze bij te wonen. We gingen dus die avond terug naar de universiteit (ja s’avonds… zot hé) en hadden ons voorbereid op een overvloed aan geïnteresseerde fysica-lectoren. Jammergenoeg was dit niet het geval en was de zaal voor 1/5de gevuld. De eerste vijf minuten vond ik zeer interessant en kon ik ook goed volgen maar daarna sprak hij te snel (oja, hij sprak Duits, geen Engels) en was ik de kluts kwijt. Niettegenstaande ik hier en daar wat dingen opgevangen heb, maar toch niet alles begreep.
We waren (opnieuw) laat thuis die dag.

Donderdag 19 maart
Voor de laatste les Duits hebben we Sebastian (de leraar) kunnen overtuigen om te komen ontbijten in onze ‘dorm’.
Deze bracht die ochtend een heleboel koeken, confituur, honing, … mee en dit allemaal uit vrije wil! Waarschijnlijk, hoe kan het ook anders, vond hij ons een toffe groep! Achteraf zijn we dan naar de Chinese Tuin van de universiteit gegaan en het weer was die dag zeer goed! Er werden vele mooie foto’s getrokken maar jammergenoeg is er niemand in het water gevallen!

Groepsfoto @ the chinese garden

Vrijdag 20 maart
De eerste ochtend waarbij we al druk aan het werk dienden te gaan, geen Duitse lessen meer maar pure ‘PLASMA’!
Het begint al goed, we mogen zelf aan het werk en de gas(sen) die in een plasmabol zitten achterhalen. Dit doormiddel van een apparaatje dat de naam ‘handspectroscoop’ draagt. Een hele tijd door een kleine opening kijken om dan enkele kleuren te noteren… het was een beetje te veel van het goede. Maar de proef zelf was zeer goed, het noteren van de kleuren, diens golflengte en de intensiteit van een plasmabol nam te veel tijd in beslag.
Achteraf werd er gevraag om enkele mindcards in te vullen over spectroscopy, een mindcard is een soort kaart waarop je vragen schrijft waarmee je in je hoofd zit. Aan de hand van deze vragen worden dan naar oplossingen gekeken.
Om vijf uur vertrokken we naar het Planetarium, dat jammergenoeg in het Duits was, waardoor ik dus ook niet alles begreep. Maar het Planetarium is er voor de beelden, en niet voor het geluid!

Zaterdag 21 maart
Deze ochtend was ik al vroeg wakker en heb dan maar eens naar het thuisfront gebeld om deze gerust te stellen waarom ik zo weinig van me liet horen. Bij deze ook mijn verontschuldigingen dat alles zo lang duurde, maar ‘s avonds was het meestal wat druk door opzoekingswerk, slapen door moeheid of door hier gewoon wat rond te lopen en me te amuseren met de anderen. Zaterdagmiddag was ik alleen thuis met de twee jongens van Litouwen en hebben echt heel wat goede dingen uitgestoken! We hebben het momenteel nog aan niemand hier getoond en zijn benieuwd of ze het ooit nog te weten zullen komen! Ben dan ook met één van hen iets weesten gaan eten en heb nog een toffe avond gehad.

Zondag 22 maart
Zondag hebben we de (kleine) zoo van Bochum een bezoekje gebracht, omdat we te laat vertrokken waren hebben we ons dan ook nog moeten haasten om op tijd alles dieren gezien te hebben. Veel foto’s genomen die dag (en hier verwijs ik weer naar mijn facebook-page). Ook een grappige filmpje dat ik hier één dezer dagen bijplak.
Mooi weekend!

Nogmaals mijn excuses voor het lange wachten!
Groeten
Diederiek

De week begon zeer goed, net op tijd opgestaan om op tijd toe te komen aan het lokaal! “Guten Tag” zei ik tegen onze German teacher! Wel jammer dat we in groepjes naar de metro stapten, iedereen dacht dat iedereen al weg was terwijl iedereen er nog was en dan uiteindelijk twee mensen vertrokken terwijl er nog acht overbleven die dachten dat er niemand meer was en iedereen al door was, terwijl er nog acht waren maar toen inderdaad al twee door waren. Enkel Stefanie en ik zaten op het juiste spoor… iedereen is al door en wij zijn de laatsten. Op de weg naar de metro zijn we er enkele tegengekomen die dachten dat wij al lang door waren omdat ze dachten dat iedereen al door was, maar zij de laatste waren.

Maar goed, we waren dus allemaal op tijd!
Omdat we op 28 maart naar de zoo gaan, vonden we het nodig dat we enkele dieren, in het Duits, kunnen benoemen. “Vo moeste we ze ni herkenne, dawe ze toch zoude kunne leze opt plakaatje!”  En natuurlijk moest ik denken aan Schnappi.. das kleine krokodil, ongetwijfeld kent iedereen de eerste twee zinnen nog van de rage van toch al weer een goeie drie jaar geleden. Even een filmpje voor ons geheugen wat op te frissen!

En daarna volgende andere Duitse liedjes, waardoor de essentie van de les een beetje verloren ging… maar! het was nog steeds Duits. Normaalgezien volgt er nog een filmpje met een karaokeversie van 99 luftballons maar die toffe Stefanie heeft dat verwijdert omdat er dingen opstaan die ze liever niet heeft dat anderen dit zien.

In de cafetaria hebben we enkele spellen zoals zwarte magie en het magisch vierkant bovengehaald, was lachen omdat die andere dat allemaal niet kennen.

Toen we na de pauze terug naar de klas gingen, stond er voor iedereen materiaal klaar voor enkele onderzoeken te doen; plasmabol, neonlamp, gloeilamp, ijzeren schijfje, spaarlamp,…
Inderdaad, de woorden ‘ondezoeken en plasmabol” zijn gevallen, eindelijk! We mochten maar liefst 2 uur experimenteren en de waarnemingen opschrijven. Maar twee uur is eigenlijk wel lang en na  een tijdje waren we het beu. Na dat al het werk gedaan was, hebben we ons het laatste kwartiertje geconcentreerd op de pendule en het zand en weten eindelijk hoe het werkt! Juij! Maar nu we het weten is het gelijk niet zo tof meer…
Bekijk zeker de foto’s bij foto’s week 2!

De lessen zouden tot 7 uur duren, omdat we dan morgenmiddag een vrije namiddag hebben. Dit omwille van de uitstap ‘s morgens in Herne en we dan daar zouden kunnen blijven tot ‘s avonds. Gelukkig hebben ze daar geen problemen mee om de planning een beetje te veranderen. Maar gelukkig waren we vroeger klaar dan 7 uur, lang leve het hard doorwerken! Opnieuw hebben we enkele vragen moeten stellen over de plasmabol en dienen we deze tegen woensdag opgelost te hebben. Niet zo simpel als de vorige keer… Salvo vond de vragen niet zo interessant .

Eigenlijk moet ik zeggen dat ik nogal braaf geweest ben de eerste week, tijd dus om ‘iets uit te steken’!
De twee jongens uit Litouwen en ik, kregen het idee om de deur van de toilet van de  ”Damen” eraf te halen en deze te verstoppen in de jongenswc. Het was grappig wanneer er drie mensen al reeds gepasseerd waren en het nog niemand gezien had.

Omdat het veel te lang duurde, hebben we maar besloten om de deur van bij de dames, te wisselen met de deur van Stefanie die eventjes in de living zat te praten met Peter. Was echt lachen! We hebben meermaals geprobeerd om gewoon naar de living te gaan en ons in de zetel te zetten, maar we schoten altijd in de lach was echt zalig!
Stefanie had het door dat er iets niet pluis was.. en ze merkte het maar toen ze “haar” klink vastnam! Hahaha
Ze kon er een beetje mee lachen, maar niet veel….:)

En hiermee sluit ik mijn verhaal voor vandaag!

Diederiek

Zoals Dries het zou zeggen ‘rustig actief’. Frederik (van Stefanie) is afgekomen en stond eerst in de Marktstrasse, terwijl zij in de Markstrasse zat te wachten. Het is niet zijn schuld… Stefanie had het verkeerd doorgegeven. De Marktstrasse ligt trouwens aan de andere kant van Bochum….

Wochende

Zaterdag is mijn zus gekomen en ook Kim was erbij. Ze stonden eerst in de Marktstrasse, terwijl ik in de Markstrasse zat te wachten. Het is niet mijn schuld… Kim had het verkeerd opgeschreven. De Marktstrasse ligt trouwens aan de andere kant van Bochum….
Toen ze hier dan – uiteindelijk – waren, hebben we een bezoekje gebracht aan het centrum van Bochum, de winkels enzo. Eigenlijk niet zoveel winkels gedaan omdat we 2 uur in de Saturn hebben rondgelopen. Was een fijne namiddag! Bedankt! Jammer dat Kristof er niet bij was maar hij maakt dat nog goed tot binnen 2 weken Kristof!
En dan natuurlijk enkele foto’s…

Zondag vooral voor school bezig geweest en ook nog zaken geregeld voor de familiequiz!

Stefanie en Frederik hebben zaterdag naar Essen geweest voor iets mee Paarden (later meer, ik ga Stefanie dat deel laten schrijven) en zondag zijn ze naar een museum over treinen geweest. (Maar opnieuw, later hierover meer)
Dus zeker nog eens terugkomen voor Stefanie’s verhaal!

Groeten!
Diederiek

Om tien uur moesten we onze prof ontmoeten, natuurlijk dienden we nog de weg te zoeken in de grote universiteit (universität) om dan een beetje te laat toe te komen. Entschuldigen sie die verspatung, bitte. Er was ook nog een Italiaan die we niet wakker kregen, dus die was meer dan een half uur te laat. Blijkbaar is dat niet de gewoonte in Duitsland om te laat te komen, aldus de prof.  Vriendelijke man, op zoek naar fysica-leerkrachten… iedereen die physics op het bord kan schrijven en sterk is in zijn Duits kan daar leerkracht worden. Dat verdient trouwens helemaal niet slecht, meer dan het dubbele dan bij ons. En blijkbaar moet je 7 jaar studeren om hier leerkracht te worden, waarbij je de laatste 2 jaar de hele tijd stage hebt en je een heel klein beetje geld verdient.

Dan gingen we eten in de cafetaria…

eten dag 1

Vervolgens een bezoekje aan enkele fysica-klassen en een kort woordje uitleg over onze eerste taak: uitleggen van ons huidig schoolsysteem….

Plasma Sphere

Drie banen, drie ballen, welke bal komt het eerst toe...

Smartboard

Tot zover dag 2… morgen moeten we zeker op tijd zijn want we gaan een Duitse school bezoeken!

DAG 3

Stefanie en ik hebben met de anderen afgesproken om zeker om half 9 klaar te staan! Gelukkig waren we op tijd @ the meeting point.  Eerst hebben wij gesproken met de directeur, die dan plots een groepsfoto wou van ons allemaal en tenslotte kregen we een balpen mee naar huis, leve hildegardis-schule Bochum.
Toen we in de lerarenkamer zaten, die trouwens vol staat met zetels, begon ik een gesprek met de leerkracht naast me.
‘Excuse me, do you speak English?’, “No’.
‘Spreek jij een beetje Nederlands/Dutch?’  … No
‘Parle vous francais?” … No  (had mijn beste Frans laten horen)
Toen ging die vent weg.. Ze staken de schuld op mij..

Stefanie, Andreus (21?) und Salvadore (37)

Je ziet Andrues kijken naar Stefanie en denken van; ‘yeah baby’, maar Stefanie denkt:  Euh neen!.
De eerste les ging over Luftruck, ik kon goed volgen met hetgeen op het bord stond, wegens de kleine verschillen met het Nederlands.

Vervolgens onze eerste Duitse lessen! Ging redelijk traag.. zeker omdat de overgang van Engels (of toch zeker Italiaans) naar Duits veel moeilijker is dan van Vlaams naar Duits. Was wel grappig  als hij vroeg wat iets (een woord in het Duits) kan betekenen, waarbij ik dan het woord in het nederlands zei omdat het er zo goed op trok. Vb Rechnung.. waarop ik zei : ‘Ah de rekening’. …. Eigenlijk was het gewoon stom van mij.

Maar goed, haha, wat ook grappig is, er is hier iemand die mij doet denken aan iemand uit België en dan begin ik er soms in het nederlands tegen… later valt mijn frank dan van aja, tmoe int Engels.
Het Duits is wel moeilijk voor de Italianen…

De presentaties van de schoolsystemen duurde heel lang, ook verschoten van sommige dingen maar te veel om uit te leggen. Enkele foto’s…

Andreus en het systeem uit Litouwen

Het systeem uit Roemenië

De Italianen hun 'syteem'... ze snapten de opdracht niet zo goed denkik...

 Dat bleef duren tot 18h waardoor we die dag niet meer konden gaan zwemmen.

Dag 4

De tweede les Duits en geloof het of niet maar na een tijdje kwamen er echt wel Duitse klanken uit. Stefanie lette niet goed op en dat was voor mij het moment om iets uit te steken!!!
We voerden enkele gesprekken en we hadden het over de verschillende manier om te antwoorden op ‘wie gehts?’.
Blijkbaar kan je ook ‘so lala’ antwoorden op die vraag (dwz goed). Stefanie, die niet aan het opletten was, vroeg me tien minuten later wat so lala betekende, ik antwoordde “ahja, das iets anders voor salu te zegge, so la la!”.
Tegen het einde van de les voerde Stefanie een gesprek met Peter die rechttegenover haar zat. Op het einde fluister ik tegen Stefanie ‘so lala” en Stefanie zegt, met volle overtuiging en een hand al zwaaiend in de lucht, SO LA LA!”
Waarop iedereen begint te lachen.. hahahahaha ik heb het dan ook uitgelegd en nu gebruiken we so la la om salu te zeggen!

LUNCH BREAK: In de cafetaria hebben we dan ook maar enkele foto’s genomen….

Iedereen behalve Salvatore (fotograaf)

 Peter – Diederiek – Andreus
Dominika – Anna – Pietro
Stefanie – Irina – Svajunas

Toffe bende!
Salvatore moest met iedereens fototoestel dezelfde foto nemen, en zee na de laatste foto ‘now goodbye’, nam alle fototoestellen in zijn hand en deed alsof hij weg ging.. de grapjas. (Het was wel grappig toen )

WORKSHOP I: Het werd tijd dat het over plasma ging, we stelden zelf enkele goede vragen (zie laatste foto) en mochten hiervoor de antwoorden opzoeken op de universiteit of op ons kot.. Stefanie, Peter, Irina en ik zijn weesten zwemmen .

Teruggekomen op ons kot hadden we grote honger en hebben dan maar eerst gegeten en vervolgens aan de taak begonnen! haha neenee, heb dan maar eens gebeld met het thuisfront! Om 22h15 zijn we aan de taak begonnen!
Morgen een nieuwe dag en een reeks nieuwe avonturen. Ik schrijf niet alles op want het zou veel te veel zijn. Wel kan ik nog vertellen dat ik een Duits (gewone) vriendin heb, want ik heb het onderdeel ‘vrienden maken’ van Stefanie haar Nederlands – Duits boekje gevolgd… Zo now we’re friends hebbek aar gezegd. Ze moest wel vaak lachen mee mijn Duits.
Bedankt voor dit alles te lezen en te willen meevolgen daar in België (of Italië, Litouwen, Zambia, …)

Groeten
Diederiek en Stefanie

MEER FOTO’s OP FACEBOOK! (vanaf morgen of overmorgen!)

Vragen over plasma.

Dan heb ik met Stefanie (de andere studente) afgesproken aan het station om 10.40. Op naar Brussel! Amai die valiezen wegen zwaar, en altijd maar met die trappen!
Aangekomen in Brussel gingen we met de valiezen, via de trappen, naar beneden en terug naar boven bij het juiste perron. De trein stond klaar maar de deuren gingen niet open. Stefanie vond een deur die open stond en Diederiek ging alvast naar binnen, komt daar ineens een conducteur aan en hij sluit de deur. Gevolg: Stefanie mocht nog enkele minuten eenzaam en alleen wachten terwijl Diederiek, zich afvragend waarom hij daar zo alleen, binnen stond.
Daar sprak  ik mijn eerste woorden Duits tegen een mevrouw die er uiteindelijk mee zat te lachen. Maar goed, ik heb toch enkele woorden Duits gesproken.
De treinrit was lang…
Eenmaal in Keulen (Köln voor de liefhebbers) aangekomen gingen we weer MET de valies de trappen af om tenslotte dezelfde trappen weer omhoog te gaan.. Nadat Stefanie een bezoekje wou brengen aan de Dom.
Van Keulen naar Bochum en dan via de metro, zonder al te veel trappen, passeerden we al onze verblijfplaats.
MAAR we moesten nog de sleutel gaan halen in de universiteit, een complex met veel trappen! Ik was kapot (en Stefanie ook e)!
Aangekomen bij de verassend jonge Julia, ontvangden we onze sleutel en werden we teruggestuurd naar onze verblijfplaats. Julia merkte dat we wat ambetant waren van de vele trappen, maar Stefanie zei alvast: ” It’s ok w’ill take the steps!’  (Ik kon ni meer , omdat ze de trappen bedoelde e)

Aangekomen in ons nederig stulpje, back in the 50′s, merkten we alvast dat het vier zware weken zullen worden: geen warm water in de kamer, geen internet (zie verder), oude douche’s, geen wc-papier (uiteindelijk wel, dankzij ene Amadeus), de wasmachines uit de jaren stilletjes, …

Maar goed! Op naar de sociale drink waar we iedereen beter leerden kennen en velen zaagden over het internet en de accommodatie. Toch waren de pizza’s en de drank (Tequila Sunrise) zeker in orde.
Eenmaal aangekomen op de kamers ging Diederiek eens naar dat internet kijken, met een beetje hulp van Stefanie die me eerst op het verkeerde pad gebracht had,  hebben we toch als eersten verbinding kunnen maken met het internet!

1-0 voor ons!

Groeten Diederiek